Opgeluchte internationals arriveren met volle koffers bij noodopvang

Geplaatst op:
Opgeluchte internationals arriveren met volle koffers bij noodopvang

De eerste internationals zijn aangekomen aan de Van Swietenlaan, waar sinds gisteren een tijdelijke opvang is gestart  voor internationale studenten. De sfeer is positief. “We zijn enorm opgelucht.”

 

Wasmachines nog ingepakt in plastic

Als we het pand aan de Van Swietenlaan betreden, wordt er hard gewerkt om de laatste puntjes op de i te zetten. Wasmachines staan in de hal in het plastic, een rij met pedaalemmers sieren de receptiebalie en de Ziggo-monteur werkt hard om het internet up-and-running te krijgen.

Een groep internationals neemt aan de tafel hun nieuwe huurcontracten door, terwijl vanuit de hoek de pandeigenaar tevreden toekijkt. Want de internationals, daar is het natuurlijk allemaal om te doen. Ze komen van heinde en verre naar Groningen met het idee om binnen een paar dagen een kamer te scoren, om er vervolgens achter te komen dat de uitvoering moeilijker is dan de planning.

De tijdelijke oplossing ligt aan de Van Swietenlaan. Het pand waar vroeger een callcenter zat, werd twee jaar geleden omgebouwd tot asielzoekerscentrum. De belangrijkste voorzieningen zoals douches, toiletten en slaapkamers zijn nog steeds aanwezig, wat het pand prima bewoonbaar maakt. De afgelopen dagen werd alles in gereedheid gebracht en gisteravond checkten de eerste internationals in.

Karolina Pasikove 

Als we aankloppen bij één van de kamers ligt masterstudente Karolina Pasikove nog op bed. We excuseren ons, maar ze stelt ons gerust: we maken haar niet wakker, maar ze is even gaan liggen om bij te komen van de hectiek.

Gisteren arriveerde ze aan de Van Swietenlaan, maar tijd om de buurt te verkennen is er nog niet bij. “Ik kreeg gisteravond bericht dat ik er terecht kon.” Ze mocht gelijk een contract tekenen en kon daarna weer terug naar het Simplon Jongerenhotel, waar haar fiets en spullen nog stonden. “Dat ging allemaal zo snel dat ik nog niet veel tijd heb gehad om rond te kijken.”

De studente Kunst en Cultuur kwam anderhalve week geleden aan in Groningen, maar een kamer vinden duurde langer dan gedacht. In de afgelopen week overnachtte ze een paar keer in Simplon en regelde ze onderkomens via AirBNB.

Net als haar studiegenoten trouwens, want iedereen in Karolina’s omgeving heeft de afgelopen twee weken moeten improviseren. “Ik ken veel mensen die zijn gaan couchsurfen. En zo heeft iedereen wel een tijdelijke oplossing gevonden.” En studenten die op straat slapen? Karoline moet lachen als we haar de vraag stellen, want dat verhaal had ze nog niet eerder gehoord. “Nee hoor, ik ken niemand die dat is overkomen.”

In haar riante kamer – die ze deelt met een Duitse studente die ze in Simplon heeft leren kennen – zit Karoline naar eigen zeggen wel even goed. “Eerst waren we wat nerveus toen we hoorden dat we een kamer kregen in een oud asielzoekerscentrum. We waren bang dat we in een zaal met stapelbedden terecht zouden komen. Dat was niet zo, want het is hier allemaal boven verwachting.”

De studente verwacht nog twee maand in het hotel te verblijven en rond oktober een kamer te vinden. “Maar voor nu is dit een hele stap vooruit.”

 

Uit Spanje

In de hal zijn Carlos Vega en Maria de la Calle uit Spanje net aangekomen. Koffertje bij de hand, huurcontract net getekend en vol spanning om hun nieuwe kamer voor het eerst binnen te lopen. “Vandaag is een mooie dag“, vertelt Maria. In de afgelopen dagen heeft ze meerdere keren overwogen om terug te keren naar Spanje. “Maar dat is nu niet meer zo, ik kan nu mooi aan het studeren in Groningen.”

Haar studiegenoot Carlos geeft toe dat ze de kamermarkt in Groningen hebben onderschat. “Ik dacht dat ik wel binnen een week een kamer zou vinden. Ik ben bij zes organisaties geweest, maar die vertelden me allemaal dat er geen mogelijkheden waren.” Een cultuurverschil schuilt achter het positieve verwachtingspatroon van de twee studenten. Maria: “In Spanje is het heel makkelijk om aan woonruimte te komen.”

 

De mannen achter de plannen

Eén van de drijvende krachten achter de opvang is vastgoedbedrijf Starck uit stad Groningen. Toen vorige week daar verhalen doorkwamen van de moeite die internationals hebben om een kamer te vinden, ontstond gelijk een gesprek met de Hanze en de RuG.

De vraag was of wij de basisvoorzieningen konden regelen: bed, sanitair en een dak“, vertelt Patrick Niezemuller van bedrijfsmakelaar Starck. “Die uitdaging zijn wij aangegaan.” Tijd om te plannen was er niet. “De vraag is groot en de nood is hoog“, legt Patrick uit.

De keuze viel al snel op het pand aan de Van Swietenlaan. Eigenaar Eric Kooistra was enthousiast toen hij het belletje kreeg van Starck. “Het pand is hier heel geschikt voor. De brandveiligheid is goed geregeld er zijn toiletten en douches. Kortom: er kan in worden gewoond.”

Eric Kooistra en Patrick Niezemuller

In een paar dagen tijd werd het pand – vorig weekend nog zonder interieur en zonder stroom op de stopcontacten – gereedgemaakt. “Vijftien mensen hebben hiervoor rond de klok gewerkt“, vertelt de trotse pandeigenaar. “Kasten, stoelen en bedden: het was keihard werken om alles te regelen.”

Inmiddels biedt het pand genoeg ruimte om 100 tot 120 studenten op te vangen. Voor de overnachting betalen de studenten zestien euro per nacht. “Dat is genoeg om quitte te draaien“, aldus Eric. Rijk wordt de eigenaar er niet van. Is ook niet de gedachte, want de noodopvang is voor hem geen verdienmodel.

Voor ons is het een uitdaging, bijna een sport, om zoiets als dit te doen“, vertelt Eric. De dankbaarheid van de studenten is genoeg  beloning voor de pandeigenaar. “Ze zijn dolenthousiast. Eerst sliepen ze op kleedjes in hoekjes, en nu hebben ze een kamer waar ze de komende twee maand terecht kunnen.