Het imagoprobleem van kamerverhuurders

Geplaatst op:
Het imagoprobleem van kamerverhuurders

Kamerverhuurders zijn huisjesmelkers: dat is het beeld wat je krijgt als je regelmatig het nieuws volgt. Een doorn in het oog van goedwillige verhuurders, die niets liever willen dan een oplossing voor hun imagoprobleem.

De afgelopen tijd regende het namelijk publicaties over studenten met problemen met hun huisbaas. Variërend van dreigementen, tot kamerbewoners die zo’n beetje letterlijk door hun huisbaas werden weggepest omdat ze bijvoorbeeld een opmerking maakten over de huurprijs. Verschrikkelijke verhalen natuurlijk, maar is het ook representatief?

Aangekeken op beeldvorming

Mariet van Veen, verhuurster in de stad en lid van Vastgoed Belang, kan er soms heel boos om worden. Ze verhuurt al jarenlang kamers aan studenten in Groningen en probeert zich zo goed mogelijk aan alle regels en richtlijnen te houden. Toch wordt ze regelmatig aangekeken op een beeldvorming die volgens haar lang niet altijd juist is. “Als mensen mij vragen naar mijn beroep, vertel ik dat ik vastgoed bezit en dus kamers verhuurHeel vaak denken mensen dan automatisch dat je een huisjesmelker bent.” Terwijl het voor Mariet helemaal niet zo voelt. “Ik vind namelijk dat ik een waardevolle dienst verleen: ik geef mensen die geen huis kunnen kopen de gelegenheid om prettig te wonen.”

We ontmoeten Mariet in een van haar studentenhuizen aan de W.A. Scholtenstraat. Een keurig opgeruimd pand, met een keuken die zo schoon is dat elk vooroordeel over ranzige studentenhuizen gelijk van de tafel wordt geveegd. En vooroordelen van de tafel vegen, dat is wat kamerverhuurders Mariet en haar collega-kamerverhuurder Koos Kuilman het liefste willen. Mariet: “Ook wij lezen in de krant over slechte kamerverhuurders. Die berichten zijn altijd heel negatief. Kamers zijn slecht onderhouden, huizen zijn gehorig en verhuurders zijn struikrovers. Terwijl er ook genoeg verhuurders zijn als wij. Die zich netjes aan het puntensysteem houden, snel reageren op klachten en een redelijke huurprijs vragen.” Vastgoed Belang is daarom duidelijk: het liefste willen ze dat niet alle verhuurders over één kam worden geschoren.

imagoprobleem-van-kamerverhuurders-3

Het probleem van de huizenbezitter

Even een fact-sheet tussendoor:

  • In de stad Groningen hebben we 56.000 studenten, waarvan de meesten op kamers wonen
  • In Groningen zijn 90 procent van de kamers in bezit van particulieren (de rest is van woningcorporaties)
  • Vergelijking: in Utrecht en Amsterdam is de verhouding particulier-woningbouw ongeveer 50/50

Met zulke getallen is het natuurlijk niet vreemd dat er hier in het noorden regelmatig een verhaal in de media verschijnt over wat er misgaat op de huurmarkt. Het is zelfs heel logisch, want er zijn simpelweg veel meer verhuurders.

Verhuurder Koos vat het treffend samen: “Wat ik zie is dat de slechte verhuurders steeds groter worden.” En daardoor ook steeds meer aandacht krijgen. “Als ik dan lees dat een huisbaas een student wegpest, dan vind ik dat verschrikkelijk. ” 

Een slechte huisbaas kan je leven behoorlijk verpesten

We ontmoeten Jos, student aan de PABO en een van de bewoners van een studentenhuis van Mariet. Hik huurt zijn kamer nu een paar jaar en is blij dat hij een huisbaas heeft die hem geen extra kopzorgen oplevert. “Vrienden van mij is het namelijk overkomen: ruzie met de huisbaas. Werden weggepest omdat ze naar de huurcommissie gingen. Zoiets zorgt gewoon voor een heleboel onrust in je leven.”

Je kunt het ook omdraaien: een goede huisbaas scheelt je in ieder geval een hoop kopzorgen. Jos: “Ik heb nergens omkijken naar en dat is wel lekker. Als student heb je het al druk genoeg, dus is het goed als je geen omkijken hebt naar je woning. Toen het brandalarm stuk ging, hadden we binnen een paar uur een reactie van Mariet.” Eén keer per jaar maken ze met zijn allen het huis van boven tot onder schoon en sluiten ze de dag af met een etentje op kosten van de verhuurder. “In dit huis hebben wij het idee dat de verhuurder echt om ons geeft.”

imagoprobleem-van-kamerverhuurders-1

Hoe word je een goede verhuurder?

Een goede verhuurder zijn, is eigenlijk een bewuste keuze. Dat is althans de mening van Koos, die ruim 40 jaar kamers verhuurt in Groningen. “Ik verhuur nu kamers aan kinderen van mensen aan wie ik heel lang geleden een kamer heb gehuurd. Dat is voor mij een teken dat ik het goed doe: die mensen vertrouwen mij en doen de moeite om mij op te zoeken.”

Volgens Koos komt het vaak neer op kwaliteit leveren voor een normale prijs. “Kijk, alle studenten begrijpen dat ik er iets aan wil verdienen. Maar je moet zorgen dat je de dingen goed voor elkaar hebt. Als je een goede relatie met je huurder hebt, dan kan het moeilijk misgaan.” Daarom werkt Koos ook niet met shortstaycontracten (die de huurrechten onnodig beperken) of idioot lange opzegtermijnen. “Als je uitgaat van je eigen kracht, dan heb je dat als huizenbezitter helemaal niet nodig. Dan los je het zo ook wel op.

imagoprobleem-van-kamerverhuurders-2

(On-)dankbare taak?

Is het nog wel leuk om kamerverhuurder te zijn in Groningen, met al die negatieve beeldvorming? Mariet en Koos zijn eensgezind: het is hardstikke leuk. Mariet: “Je maakt bijzondere dingen mee. Ik had een keer een studentenhuis met alleen maar mannelijke bewoners, waar de ketchup op een dag letterlijk van het plafond afdroop. Grapje tijdens de ontgroening, want de eerstejaars mochten het opruimen. Ik heb daar toen een kamer aan een meisje verhuurt en je zag dat het hele huis na een korte tijd al een stuk netter werd.

Ook verhuurder Koos zou niet anders willen. Hij werkt graag met de Groninger studenten en kan goed met ze overweg. “Kijk, als er een fiets in de gang staat, dan zeg ik daar wat van omwille van de veiligheid. Maar je moet niet op elke slak zout leggen.” Zo snapt hij best wel dat een feestje soms uit de hand loopt. “Ik ben ook jong geweest en heb zelf ook wel eens iets gedaan. Dat hoort bij het jong zijn. Daar moet je geen strijd met je huurders over hebben, maar sensitief blijven.”