Een zesjescultuur is voor de maatschappij niet voldoende

Geplaatst op:
Een zesjescultuur is voor de maatschappij niet voldoende

Uitzoeken waarom sommige studenten ongemotiveerd aan hun opdrachten beginnen: deze uitdaging kreeg Matthijs Huberts als afstudeeropdracht voor zijn kiezen. Zijn conclusie: studenten zijn niet gemakzuchtig, maar kunnen het wel worden als ze niet worden uitgedaagd.

Matthijs Huberts studeerde Toegepaste Psychologie en deed zijn afstudeeropdracht bij WIJS in Paddepoel. Voor Matthijs was een schone taak weggelegd: uitzoeken waarom de ene student volop gemotiveerd zijn opdrachten uitvoert, terwijl de andere student het zichzelf zo makkelijk mogelijk maakt en genoegen neemt met een zesje.

Toen ik begon aan mijn opdracht, dacht ik dat studenten te snel tevreden zijn en daarom ongemotiveerd aan hun opdrachten beginnen”, vertelt Matthijs. “Maar wat bleek? In al die gevallen vormden de randvoorwaarden de belemmering.”

Onverwachte conclusie

Voor zijn onderzoek interviewde Matthijs studenten en docenten. Het leverde hem een conclusie op die hij van tevoren niet had verwacht.

Wat je ziet is dat de generatie van nu een impact wil maken”, constateert Matthijs. “Generatie Y is wel bereid om zich in te zetten voor een opdracht, maar alleen als ze het doel ervan inzien.”

Studenten willen zinvol bezig zijn, ontdekt Matthijs. Niet de hele dag het kopieerapparaat bedienen, maar kennis toevoegen om zo een bedrijf beter te maken. “Alle studenten die ik sprak, vonden het fijn om autonomie te krijgen. Ze willen allemaal al tijdens hun studie iets bijdragen.”

Lees ook:  Vijf tips voor typisch Gronings eten

Vaak gaat het mis op het moment dat studenten een fictieve opdracht moeten uitvoeren. “Dat is onderzoeken om het onderzoeken. Dat werkt niet.” Het zijn vooral deze studenten die tijdens hun studie uiteindelijk genoegen nemen met een mager zesje.

Volgens Matthijs komt het huidige onderwijs vaak niet overeen met wat studenten willen. Een integrale leerlijn loopt dwars door alle vakken heen. Soms gaat dat praktijkgericht, maar niet altijd. En dat is dus waar de schoen wringt. “De niet-praktijkgerichte opdrachten, die vinden studenten niet leuk.”

Wat werkt dan wel?

De aanbeveling van Matthijs is om studenten tijdens hun studie meer verantwoordelijkheid te geven. De bal ligt daarom bij de opleidingen.

Als je het onderwijs zo houdt als nu, met fictieve opdrachten, loop je het risico luie professionals af te leveren.” Maar als je ze laat meedraaien in de maatschappij, dan levert dat gemotiveerde werknemers op. “Zodra ze echte projecten gaan doen, dan zie je dat ze daar ál hun energie in gaan steken. Ze floreren als professional.”

Lees ook:  Wat te doen in Groningen? 70 leuke en gekke activiteiten in Groningen

Een goed voorbeeld daarvan kwam hij tegen toen hij sprak met een student die tijdens de studie uur vrijwilligerswerk moest doen. “Ze brachten met groepjes kerststukjes langs bij ouderen. Wat gebeurde er? Die ouderen waren in tranen omdat er iemand met Kerst bij ze aanbelde. Sommige studenten hadden nog nooit zoiets meegemaakt.”

Daarom is Matthijs ook voorstander van organisaties als WIJS, die zorgen dat studenten al tijdens hun studie actief gaan bijdragen aan de maatschappij. “Studenten leven in hun eigen student-bubble en verwachten van tevoren niet dat zoiets simpels zo’n grote impact kan hebben. Dat is het moment dat de student-bubble knapt.”

Niet erg dat de wereld groter blijkt dan de Poelestraat

Volgens Matthijs vinden studenten het niet erg als ze ontdekken dat de wereld groter is dan de UB en de Poelestraat. Sterker nog: studenten vinden het juist mooi om vanuit hun eigen vakgebied iets aan te dragen. Matthijs: “Eén geïnterviewde student vertelde me dat dat je energie krijgt als je het positieve effect ziet op mensen, dat is veroorzaakt door de relevante bijdrage die jij hebt geleverd vanuit jouw respectievelijke vakgebied.”