Goede vraag: waar blijft die geur van suikerbieten?

Geplaatst op:
Goede vraag: waar blijft die geur van suikerbieten?

Normaal gesproken had het de stad al lang omsluierd: de nostalgische geur van Suikerbieten. Maar niet in 2020.

Voor heel veel Groningers in het algemeen – en Hoogkerkers in het bijzonder – heeft de geur van de bietencampagne iets magisch. De geur van nostalgie; de geur van de herfst. De geur van Groningen.

Maar helaas: het gekke jaar 2020 heeft ook aan deze traditie een einde gemaakt. En daarmee gaat een stukje herfstbelevenis verloren. Met corona heeft het verdwijnen van de geur uiteraard niets te maken, maar waarmee dan wel? We duiken erin.

Waar komt de bietengeur ook alweer vandaan?

 De kenmerkende bietengeur is afkomstig van drogend pulp. Dat gaat ongeveer zo:

De bieten komen van het land, worden dag en nacht aangevoerd bij de Suikerfabriek in Vierverlaten (Hoogkerk) en worden daar in grote hoeveelheden de fabriek ingetakeld. De biet wordt uit elkaar gehaald in kleine reepjes, waaruit het suiker wordt gewonnen. Wat overblijft is natte pulp. Die wordt geperst, gedroogd en vervolgens gebruikt als veevoer.

Het drogen van de pulp is een cruciale stap. Niet alleen blijft hierdoor het veevoer lang houdbaar, ook ontstond die kenmerkende lucht die Stadjers doen terugdenken aan hun jeugd.

Wat is er gebeurd met de bietengeur?

In Hoogkerk worden nog steeds bieten verwerkt tot suiker. Maar wat anders is, is wat er met de pulp wordt gedaan.

Waar de pulp vroeger werd gebruikt voor het vee, blijkt dat eigenlijk niet meer van deze tijd. Het drogen van pulp kost veel energie en zorgt daardoor voor een hogere CO2-uitstoot. Ook kost het heel wat energie om veevoer per boot naar bestemmingen over de hele wereld te vervoeren, terwijl aan veevoer eigenlijk nergens schaarste is.

We verliezen dus die geur, maar krijgen er duurzaamheid voor terug.

suikerunie fabriek
Lees ook:  RUG-docent gaat onderzoeken of je van bier socialer wordt