Er was een tijd dat hier geen studenten waren

Geplaatst op:
Er was een tijd dat hier geen studenten waren

Oktober is de maand van de geschiedenis. In een serie artikelen kijken we naar verschillende onderdelen van de geschiedenis van Groningen.

Je kan het je moeilijk voorstellen, maar er was dus een tijd dat er geen studenten in de stad woonden. Iets meer dan vierhonderd jaar geleden, om precies te zijn. Daar kwam verandering in toen in 1614 de voorloper van de Rijksuniversiteit van start ging met vier faculteiten: Protestantse Godgeleerdheid, Rechten, Geneeskunde en Filosofie.

In het eerste jaar van de universiteit schreven zich 82 studenten in; een aantal wat in de periode daarna groeide tot ruim driehonderd. Voor die tijd een hele prestatie, maar tegenwoordig natuurlijk moeilijk voor te stellen. Ga maar na: op een gemiddelde zaterdagavond hobbelt er tegenwoordig meer volk rond in Ocean 41 dan er destijds in heel Groningen studeerde.

 

Studentenstad, toen al

De keuze voor Groningen was bewust. In de stichtingsakte – waarschijnlijk geschreven door de eerste rector Ubbo Emmius – wordt Groningen genoemd als perfecte stad voor een academie.

Emmius: “De bekoorlijke ligging ervan is vermaard, de lucht zuiver en heilzaam, de voedselvoorziening van elk soort overvloedig en gemakkelijk en er is een grote rijkdom aan gerieflijke gastverblijven en andere zaken die daarop betrekking hebben.”

Lees ook:  Politie waarschuwt WhatsAppende fietsers: vanaf 1 juli gelijk boetes

De zuivere lucht en de beschikbaarheid van genoeg eten maakte Groningen dus een goede locatie voor een universiteit. Maar “Gerieflijke gastverblijven en andere zaken”… Horen we nou die Emmius in zijn eigen woorden zeggen dat Groningen toen al een perfecte studentenstad was? Met studentenhuisvesting en andere zaken daar omheen? Dat is een bijzondere parallel met het heden.

En er zijn zelfs nog meer parallellen…

 

Veel internationals, toen al

Nog zo’n grappig detail: de helft van de studenten in de begintijd van de RUG waren internationale studenten, waaronder veel uit Duitsland.

Vooral vanuit Oost-Friesland kwam menig student naar Groningen. Niet gek natuurlijk, want het platte dialect in die regio verschilt niet zo heel erg veel van die van het onze. Een Oost-Fries en een Groninger konden elkaar ook in die tijd al prima verstaan, zolang er maar genoeg werd geknauwd en de tongval maar zo plat was als een dubbeltje.

Bewust beleid, toen al

De internationals kwamen niet aanwaaien, dat was een keuze van de universiteit. Sterker nog: er werd toen al bewust beleid gevoerd om in het buitenland duidelijk te maken dat Groningen op het hoogste academische niveau zit.

Lees ook:  Stadjers krijgen hun eigen wagen tijdens de KEI-parade

Er werden zevenhonderd posters gedrukt – heel wat voor die tijd – en verspreid in de Republiek der Nederlanden en vér daarbuiten. Internationaal beroemde professoren werden aangetrokken en affiches met de collegeroosters van die professoren werden in binnen- en buitenland aangeplakt. Allemaal in de hoop om studenten naar Groningen te krijgen.

Eén van de krachten van de huidige RUG is de sterke internationale profilering. En we horen wel eens zeggen dat dat een trend van de laatste jaren is: een beweging die de RUG gedwongen is om te maken dankzij het lagere uitstroompercentage VWO-ers. In historisch perspectief blijkt die bewering niet te kloppen: zelfs in de begintijd deed de universiteit er alles al aan om zich internationaal te profileren.